HEYULA

Çocuk, yalın ayaklarıyla zamanın üzerine basıyordu,
Tarihin üzerine.
Keskin çizgileri vardı şehrin,
Koridorlarda tıkırdayan parmakları,
Mesai saatleri, vitrinleri…
Hepsi ayaklar altındaydı,
Yalın ve küçük ayaklar.

Çocuk, bir adım attı yalın yalın,
Toprak sızladı, altındakiler de.
Sonra flaşlar patladı çocuğun avurtlarında,
Havsalası almadı, durakladı.
Onu Madonna’nın mantosuyla,
Gregor Samsa’nın arasına sıkıştırdılar önce,
Sonra…
Banka dekontlarından sadakalar sundular.

Keskin çizgileri daha da keskinleşti şehrin,
Koridorlarda vicdan naraları yankılandı,
Mesai bitti, vitrinler sezona hazırlandı.
Çocuk sızladı, toprak cahiliyye, altındakiler ölü.
Çocuktan geriye kalan, avurtlarında çakan flaşlar.
Bir de dekontlar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir